Agus Barandiaran trikitilari ezaguna ASPARBIren egoitzan izan zen atzo goiza partekatzeko. Oso bisita berezia izan zen, hitzaldiz, istorioz eta zuzeneko musikaz betea, eta egiaztatu genuen grinek eta talentuak ez dutela ulertzen ez errutinarik, ez gaixotasunik.
Nor da Agus Barandiaran?
Agus Barandiaran gure musika tradizionaleko figura maitatuenetako eta ezagunenetako bat da, Korrontziren arima eta trikitrixaren hedapenean eta modernizazioan erreferente absolutua. ASPARBIrekin duen harremana oso hurbil eta modu naturalean sortu zen, elkartekideetako bat, aldi berean, bere ikaslea baita musika eskoletan. Berak proposatu zigun topaketa hau.
ASPARBI bezalako erakunde sozio-sanitario batentzat, funtsezkoa da neurri honetako erreferente kulturalei ateak irekitzea. Bisita hauek ilusioz betetzen dute elkartearen egunerokotasuna eta zaletasunak, kultura eta une onak elkarrekin partekatzeko gogoa bizirik mantentzea zein garrantzitsua den gogorarazten digute.
Bazkideen galderek gidatutako hitzaldia
Jardunaldia goizeko hamar eta erdietan hasi zen. Bertaratutakoak eserlekuetan zeuden jada, musikoterapiako ohiko saioa amaitu ondoren. Agus berezkoa duen naturaltasun eta hurbiltasun horrekin sartu zen klasera, lehen minututik abisatuz ez zekarrela ezer prestatuta eta nahiago zuela nahi genuenaz hitz egin.
Eta horrela, bi galdera baino ez zirela medio, ia bi orduz harrapatu gintuen. Hasieratik hasi zen bere historian zehar, hamabi-hamahiru urte besterik ez zituela, eta bere irakaslea zen Rufino Arrola bere tabernan bertan hasi zitzaion eskolak ematen.
Barreak, pasadizoak eta trikitrixaren sekretuak
Bere ibilbide artistiko luzean zehar bizitako pasarte eta historiaren artean, Barandiaranek pasadizo ugari tartekatu zituen, bertan zeuden guztien barreak piztuz. Berak gidatutako taldeek eta urteetan zehar sortu dituen disko guztiek izan duten bilakaera azaldu zigun ere bai.
Ondoren, musika tresna protagonistaren inguruan hitz egin zuten: trikitrixa. Bere jatorria azaldu zigun, nola iritsi zen Euskal Herrira, bere soinuaren berezitasunak eta dauden mota ezberdinak, gure zalantza guztiak konpondu zituztenak.
Musika zuzenean eta itxiera oso bilbotarra
Onena iristear zegoen. Hitzaldiaren ondoren, Agusek bere trikitrixa hartu eta zuzenean hainbat pieza jo zizkigun oilo-larrua jarriz. Ezin izan genuen tentazioa saihestu eta elkartekook “Bermioko portura” abestera animatu ginen.
Goizari amaiera bikaina emateko, gure abesbatzak hitza hartu zuen gonbidatuari bere “ASPARBI Bilbotarrak” bilbainada abesteko.
Bi ordu ziztu bizian pasa ziren.Aisialdiko eta kulturako jardueren bidez ongizate emozionala zaintzearen garrantzia berresten dute horrelako ekimenek, ez baitugu ahaztu behar, beste ezeren gainetik, parkinson gaixotasuna duten pertsonak euskal musika eta kultura bezalako kezkak, gozatzeko gogoa eta gureak diren pasioak dituzten pertsonak direla.
Eskerrik asko, Agus! Plazer handia izan da gurekin izatea. Hurrengora arte!
